Infolinia __ 800 120 322
Znajdź urządzenie

Technologie bezprzewodowe w kolektorach danych

Mobilność w kolektorach danych jest jedną z najważniejszych funkcjonalności. Pozwala na komunikację kolektorów danych z innymi urządzeniami niekoniecznie tego samego rodzaju czy przeznaczenia.

Kolektory danych marki Honeywell mogą komunikować się za pomocą:

  • technologii Bluetooth
  • technologii GSM
  • technologii GPS
  • technologii WLAN
Technologia Bluetooth

Bluetooth – technologia bezprzewodowej komunikacji krótkiego zasięgu umożliwiająca przesyłanie danych pomiędzy różnymi urządzeniami elektronicznymi. Jest to otwarty standard opisany w specyfikacji IEEE 802.15.1. Jego specyfikacja obejmuje trzy klasy mocy nadawczej 1-3 o zasięgu 100,10 oraz 1 metra w otwartej przestrzeni. Najczęściej spotykaną jest klasa druga. Technologia korzysta z fal radiowych w paśmie ISM 2,4 GHz.

Zasięg urządzenia determinowany jest przez klasę mocy:

  • klasa 1 (100 mW) ma największy zasięg, teoretycznie do 100 m
  • klasa 2 (2,5 mW) jest najpowszechniejsza w użyciu, teoretyczny zasięg do 10 m
  • klasa 3 (1 mW) rzadko używana, z teoretycznym zasięgiem do 1 m

Przepustowość:

  • Bluetooth 1.0 – 21 kb/s
  • Bluetooth 1.1 – 124 kb/s
  • Bluetooth 1.2 – 328 kb/s
  • Bluetooth 2.0 – transfer maksymalny przesyłania danych na poziomie 2,1 Mb/s, wprowadzenie Enhanced Data Rate wzmocniło transfer do 3,1 Mb/s
  • Bluetooth 3.0 + HS (High Speed) – 24 Mb/s (3 MB/s)
  • Bluetooth 3.1 + HS (High Speed) – 40 Mb/s(5 MB/s)
  • Bluetooth 4.0 + LE (Low Energy) – 200 kB/s) znacząco ograniczono pobór energii (np. praca czujnika temperatury, przez wiele miesięcy na baterii pastylkowej), kosztem obniżonego transferu oraz zwiększono realny zasięg działania do 100 m
Technologia GSM

GSM (ang. Global System for Mobile Communications) – jest to najpopularniejszy obecnie standard wykorzystywany do połączeń w sieciach komórkowych. Sieci oparte na tym systemie oferują usługi związane z transmisją głosu i danych (na przykład dostęp do Internetu) i wiadomości w formie tekstowej i multimedialnej.

Techniki transmisji danych w systemie GPS

  1. GPRS (z ang. General Packet Radio Service) – technika umożliwiająca pakietowe przesyłanie danych w sieciach GSM. Oferowana w praktyce prędkość przesyłu rzędu 30 – 80 kb/s umożliwia transmisję danych audio/video. Jest to pierwszy rodzaj pakietowej transmisji danych, w której użytkownicy płacą za faktycznie wysyłaną lub odebraną ilość bajtów, a nie za czas, w którym połączenie było aktywne. Technologia GPRS pozwala przesyłać „pakiety” danych za pośrednictwem fal radiowych.
  2. EDGE (z ang. Enhanced Data Rates for Global Evolution) – to technika umożliwiająca szybkie(2- krotnie szybsze od GPRS) pakietowe przesyłanie danych. Technologia EDGE oferuje średnią prędkość transmisji danych 100 kbit/s i maksymalną 240 kbit/s. EDGE i GPRS są ze sobą w pełni kompatybilne, a przełączanie się terminali pomiędzy transmisją odbywa się płynnie.Użytkownik automatycznie uzyskuje większą szybkość połączenia bez wprowadzania jakichkolwiek zmian w istniejących ustawieniach.
  3. HSDPA (z ang. High Speed Downlink Packet Access) – to funkcjonalność sieci komórkowych budowanych w standardzie UMTS pozwalająca na przesyłanie danych z sieci w stronę terminala z maksymalną przepływnością do 14,2 Mbit/s. Technologia ta umożliwia przesył danych w bardzo krótkim czasie. Obecnie jest to najczęściej używana technologia umożliwiająca dostęp do stałego, szerokopasmowego Internetu.
  4. HSUPA (z ang. High Speed Uplink Packet Access) – to funkcjonalność sieci komórkowych budowanych w standardzie UMTS pozwalająca na przesyłanie danych z terminala do sieci z przepływnością 5,76 Mbit/s. Technologia HSUPA i HSDPA tworzą technologie HSPA (z ang. High Speed Packet Access).
Technologia GPS

W kolektorach danych wykorzystywana jest technologia A- GPS. Jest to rodzaj systemu GPS, w którym używa się serwerów operatora sieci do skrócenia czasu potrzebnego na pierwsze znalezienie położenia przez oprogramowanie nawigacyjne. Technologia A-GPS jest jedną z najdokładniejszych aktualnie technologii lokalizowania położenia.

Technologia WLAN

WLAN (z ang. Wireless Local Area Network) to bezprzewodowa sieć lokalna, w której połączenia między urządzeniami sieciowymi zrealizowano bez użycia przewodów.

Jest to technologia radiowego przesyłania danych na małe odległości (do 100 metrów). Technologia umożliwia połączenie z internetem w miejscu, gdzie jest punkt dostępowy oraz w obrębie kilkudziesięciu metrów wokół niego. Miejsce, z którego ten sygnał jest nadawany nazywane jest Hotspotem lub inaczej punktem dostępu (Access Point).